Antologija srpske muzike
Predstavićemo vokalne cikluse „Iz osame” i „Oblavi” Krešimira Baranovića, umetnika koji je od kraja Drugog svetskog rata živeo u Beogradu gde je delovao kao dirigent Opere, dirigent Radio orkestra i od 1951. šef dirigent Beogradske filharmonije, kao i profesor dirigovanja i instrumentacije na Muzičkoj akademiji.
Rođen 1894. godine u Šibeniku, Baranović je rano ispoljio interesovanje i talenat za muziku. U svom kompozitorskom opusu negovao je visoko profesionalni i koloritni stil baziran na umetnički preznačenom folklornom nasleđu, kojim je, kako to zaključuje Mirjana Veselinović-Hofman „prevaziđen dugotrajan raskorak između nacionalnog i kosmpolitskog" u hrvatskoj, ali i jugoslovenskoj muzici XX veka.
Baranović je kao dirigent bio posebno i doslovno posvećen izvođenju dela jugoslovenskih kompozitora, kao i ruskog repertoara. On je između ostalog prvi u našoj sredini priredio premijere nekih kapitalnih ostvarenja poput baleta Žar ptica i Petruška Igora Stravinskog, opere Knez Igor Aleksandra Borodina i drugih. Do kraja svog života, 1975. godine ovaj umetnik živeo je između Beograda i Tribunja, a 1968. godine izabran je i za člana Sprske akademije nauka i umetnosti.
Po rečima Vlastimira Peričića, u svom kompozitorskom izrazu, Baranović koristi „umereno moderna harmonska sredstva" koja su „stavljena u službu psihološkog izraza koji obuhvata širok raspon emocija od tople lirike do iskričavkog humora i vehementne dramatike".
Ciklus Oblaci nastao je na stihove Dobriše Cesarića 1963. godine. Premijeru je ovo delo doživelo u emisiji Radio Beograda kada ga je izvela Đurđevka Čakarević uz pratnju Simfonijskog orkestra Radio-televizije Beograd pod upravom autora, a upravo ćete ovaj snimak i čuti u emisiji.
Ciklus za tenor, sopran i orkestar Iz osame Baranović je orkestrirao 1944. godine u Bratislavi. Rad je započeo 1942. godine u teškom periodu svog života, dok je bio interniran u logoru u Staroj Gradiški. Prva, treća i peta pesma su namenjene tenoru, dok su ostale tri poverene sopranu. Ovaj ciklus, ambicioznog trajanja od oko pola sata, napisan je na stihove samog kompozitora koji govore životu u zarobljeništvu, prolaznosti života, uz upotrebu suzdržane dramatike i nekih zanimljivih rešenja poput vokalize na mestu refrena u četvrtoj pesmi.
Ćućete jedini, arhivski snimak ove kompozicije ostvaren 1965. godine kada su nastupili Radmila Bakočević i Dušan Cvejić uz pratnju Simfonijskog orkestra Radio-televizije Beograda pod upravom autora, Krešimira Baranovića.
Urednica Ksenija Stevanović
_169x300 "Zeleni i crni list")
Коментари