Metamorfoze: Miodrag Miki Krstović

Na pitanje šta za njega predstavlja gluma odgovara – ljubav pre svega, zatim posvećenost i posao u kojem uživa.

Snažan, a tih, često u epizodnim ulogama, u kojima za samo par minuta na sceni ili filmu ostavi dubok trag, Krstović sa velikim entuzijazmom pristupa svakoj novoj ulozi.

Rođen je u Beogradu. Glumu je diplomirao na Fakultet dramskih umetnosti u klasi profesora Milenka Maričića. Tokom više decenija kao slobodan umetnik je na našim scenama u pozorištu, na filmu i televiziji odigrao oko 150 uloga.

Na početku karijere njegov izbor je bio film, tu je ostvario svoje brojne kreativne minijature.

U pozorištu počinje 1994. godine, u Ateljeu 212, u  predstavi Ljubavno pismo koja još uvek puni salu ovog pozorišta. Poznat po sposobnosti da sa lakoćom tumači različite karaktere, od ozbiljnih dramskih do komičnih likova, igra na gotovo svim beogradskim scenama.

Mikijeve glumačke majstorije koje gradi sa malo reči i mnogo emocija prepoznali su i autori avangardnih stremljenja, poput Miloša Lolića, Olivera Frljića i Sebastijana Horvata sa kojim radi ulogu u predstavi Cement Beograd, koja mu donosi brojna priznanja. Predstava se bavi pitanjem šta danas znači biti heroj. Tu zajedno sa partnerkom Milenom Zupančič daje snažan odgovor. Svedenost, istinitost, tačnost i autentičnost glumačkih sredstava, kojima Miodrag Miki Krstović lagano gradi svog Miloša, nepovratno asocira na raspad sveta, na kraj istorije, potonuća svesti, na besmisao. I sve to sa malo reči i puno značenja - piše u jednom od obrazloženja nagrada koje je dobio.

Potpuno drugačiji je u predstavi Udovica živog čoveka u Zvezdara Teatru. U sradnji sa Dušanom Kovačevićem tu gradi  upečatljivu, efektnu, duhovitu i nadasve uverljivu ulogu požrtvovanog oca i supruga.

Na filmskom platnu se prvi put pojavio pre tačno pola veka, u filmu Vrhovi Zelengore, posle kojeg su usledili brojni filmovi i TV serije.

"Nonšalancija bez afektacije, svaštarenje koje uvek zadržava strogu personalnost, imidž koji je neopredeljen između intelektualca i sofisticiranog kriminalca, vedrina bez doziranosti, lakoća koja je deficitarna u srpskom filmu i serijama… su samo neki atributi glumca koji bi u novcem manje opterećenoj kinematografiji imao tri Oskara za epizodu" - pišu stručnjaci o njegovoj filmskoj glumi.

U svom dosadašnjem glumačkom opusu često je igrao junake sa viškom duše, čija priroda nije pravilno shvaćena. Kaže da je suština da glumcu u ulozi publika veruje, da je u dobro kada nema glume, kada glumci žive živote likova koje tumače.

Pored glume, uživa u prirodi. U pauzama između snimanja i proba, sa suprugom, našom uglednom kostimografkinjom Ivankom Krstović vreme provdi u Tekiji, u kući na obali Dunava.

Sa bogatim opusom, Krstović spada u red glumaca koji su snažno obeležili jugoslovensku i srpsku kulturu i koji ostavljaju neizbrisiv trag u istoriji našeg pozorišta i naše kinematografije.

autor i urednik Olivera Milošević

snimatelj Branko Srećković

montaža Miroslav Nikolov

režija Milica Mitrović