Cool Jazz – Jimmy Giuffre

Rođen u Dalasu, gde je završio srednju tehničku školu i Državni učiteljski koledž Severnog Teksasa (muzički koledž Univerziteta Severni Teksas). Prvo je postao poznat kao aranžer za big bend Vudi Hermana, za koji je napisao čuvenu numeru „Four Brothers“ (1947).

Pisao je kreativne, neobične aranžmane tokom svoje karijere, a ujedno je bio centralna figura u „West Coast“ i cool džezu. Postao je član „Lighthouse All Stars“ orkestra Hauard Remzija 1951. godine, zajedno sa Šorti Rodžersom i Šeli Menom. „The Lighthouse in Hermosa Beac“h u Kaliforniji postao je žarište džeza Zapadne obale u periodu 1952–53. godine, kada je sarađivao sa Rodžersom na mnogim aranžmanima napisanim za „Lighthouse All Stars“. Prvi snimak je bila numera pod nazivom "Big Bou", koja je postala trenutni hit u Los Anđelesu. Napustio je bend  1953. godine, postavši član „Shortu Rogers and His Giants“ pre nego što je otišao u solističe vode. U ovom periodu pretežno je svirao tenor i bariton saksofon.

U njegovom prvom triu bili su gitarista Džim Hol i kontrabasista Ralf Penja (kasnije ga je zamenio Džim Atlas), u kom su istraživali ono što je Đufre nazvao „folk džez zasnovan na bluzu“.

Kada je Atlas napustio trio, Đufre ga je zamenio trombonistom Bob Brukmajerom, što je bila neobična instrumentacija delimično inspirisana delima kompozitora Aron Koplanda. Između ostalog, nastupili su i na čuvenom Njuport džez festivalu 1958. godine, koji je snimljen i ovekovečen dokumentarnim filmom „Jazz on a Summer's Dau“.

1959. godine predvodio je trio sa Holom i basistom Badi Klarkom na koncertu u Rimu, a 1961. godine formirao je novi trio sa pijanistom Pol Blijem i Stiv Svalovom na kontrabasu, fokusirajući svoju pažnju uglavnom na klarinet. Ova grupa je dobila malo pažnje dok je bila aktivna, ali su je kasnije neki kritičari i muzičari naveli kao jednu među najvažnijim grupama u istoriji džeza. Istraživali su „fri“ džez ali ne u agresivnom stilu kao na primer Arči Šep, već sa prigušenim, tihim fokusom bliže kamernoj muzici.Tom Jurek je napisao da su snimci ovog trija „jedan od najvažnijih dokumenata u vezi sa  džezom ranih 60-ih“.