Be-em-iks trke

Be-em-iks trke (ekstremni biciklizam) popularizovane su u Kaliforniji, u Sjedinjenim Državama, tokom šezdesetih godina 20. veka. Mladi Amerikanci su se takmičili između sebe na improvizovanim stazama širom ove savezne države.

Hobi je prerastao u profilisan sport tokom ranih osamdesetih, kada je osnovana Međunarodna be-em-iks federacija.

Prva svetska prvenstva usledila su već 1982, a sport je uvršten u Međunarodnu biciklističku uniju (savez svih biciklističkih sportova) 1993. Time je otklonjena i prva prepreka na putu do olimpijskih igara.

Pravila takmičenja

Be-em-iks trke su dosta ekstremniji i eksplozivniji format biciklizma u odnosu na tradicionalne discipline u kojima je fokus na izdržljivosti i višeminutnim ili višesatnim trkama.

Takmičenje u be-em-iksu zasniva se na brzim i efikasnim potezima koji se izvode za svega nekoliko sekundi. U nadmetanju učestvuje najviše osam sportista i to na stazi koja je puna prepreka, nepreglednih krivina i skakaonica. 

Pobeđuje biciklista koji ostvari najbrži tempo (vreme) uz najbolje akrobacije.

Takmičari počinju od kapije koja se nalazi na brdu, na visini od osam metara, i zaleću se stazom u dužini od 400 metara, brzinom i do 60 kilometara na čas.

Stoga su brze reakcije i eksplozivna snaga od suštinske važnosti. Biciklisti je važno da se pre protivnika izdvoji na čistinu i tako olakša sebi put do cilja.

Istorija na olimpijskim igrama

Međunarodni olimpijski komitet (MOK) je 2003. godine odobrio uključenje be-em-iks trka u olimpijske sportove za Igre u Pekingu 2008.

Uprkos relativno kratkoj istoriji na olimpijskoj sceni, pojedine zvezde ovog sporta već su svetski prepozante, poput Kolumbijke Marijane Pahon, dvostruke pobednice olimpijskih igara i Holanđanina Nika Kimana, osvajača zaltne medalje iz Tokija 2021. i svetskog šampiona iste godine.

Upravo je ovaj dvojac na čelu liste favorita i u Parizu. 

Discipline na Olimpijskim igrama:
- be-em-iks trka, muškarci  
- be-em-iks trka, žene