Antologija srpske muzike

Miloš Petrović je svojom versatilnošću zahvatio je brojne žanrove – od elektronske muzike do roka i etno-džeza i vorld muzike, čiji je bio jedan od začetnika i pionira na ovim prostorima. Završio je studije klavira, a potom magistrirao čembalo na Fakultetu muzičke umetnosti, a tokom osmadesetih godina bio je i član poznate grupe Džakarta. U Elektronskom studiju Radio Beograda stvorio je više avangardnih elektroakustičkih kompozicija, u kojima je spajao rad sa govornim i vokalnim semplovima i zvuke uređaja EMS Sinti 100.

Petrovićevo stvaralaštvo se može okarakterisati kao pravi izdanak žive i plodne kulturne scene osamdesetih godina u kojima je dolazilo do organskih prožimanja između različitih umetnosti ili žanrovskih pravaca. U svom postupku ono nosi jak postmoderni pečat, ne samo kroz slobodno spajanje različitih muzičkih praksi, udaljenih epoha, već i kroz traženje inspiracije na drugim meridijanima i tradicijama. U partikularnom slučaju Miloša Petrovića, to je bio prostor Levanta, odnosno duhovna kolevka velikog i zamišljenog Vizantijskog carstva u kojem se sustiču raznoliki narodi i njihove kulture. Kao začetnika ove fikcionalne autopoetike, pronalazimo Petrovićevog imaginarnog dvojnika – Mihaila iz Peći. U skladu sa smernicama postmoderne prakse Petrović je stvorio obiman narativ o prvom i jedinom srpskom kompozitoru barokne i rokoko epohe čija dela su 1989. godine misteriozno dospela na kompozitorov prag, zahvaljujući nepoznatom darodavcu. S obzirom da su originalne partiture sačuvane sa brojnim oštećenima, Milošu Petroviću je poveren zadatak da ih rekonstruiše i upozna stručnu i širu javnost o postojanju ovog umetnika i njegovog dela. Na taj način nastaje idealno partnerstvo između Mihaila iz Peći i Miloša Petrovića, koji dele iste inicijale i istu strast prema čembalu, odnosno daju našem savremeniku alibi da piše "neobaroknu" muziku, kao čin reimaginacije identiteta, prošlosti i sadašnjosti.

Urednica Ksenija Stevanović