Majstori baroka – Pjetro Kastruči

O životu italijanskog violiniste i kompozitora Pjetra Kastručija ne postoji previše preciznih podataka. Rođen je 1679. godine u muzičkoj porodici i pretpostavlja se da je obrazovanje stekao kod Arkanđela Korelija. Godine 1715. je, zajedno sa bratom Prosperom koji je takođe bio violinista, privukao pažnju erla od Burlingtona, mecene Georga Fridriha Hendla. Ovaj susret je predstavljao odskočnu dasku za mladu braću Kastruči jer su, na poziv ovog britanskog plemića, iste godine otišli u London, gde su nastavili da žive i rade. Vremenom je Pjetro Kastruči postao poznat kao jedan od istaknutih virtuoza na violini, ali i kao predvodnik Hendlovog operskog orkestra u periodu od 1718. do 1737. godine. Nakon što je napustio ovu poziciju, Kastruči se preselio se u Dablin, gde je i umro, 1752. godine. 

Ovaj muzičar je pre svega bio fokusiran na svoju karijeru violiniste-izvođača, a pored sviranja na svom primarnom instrumentu, Kastruči je muzicirao i na instrumentu iz porodice viola d’amore, a koji je on sam razvio pod nazivom „violeta marina”. Moguće je da je ovaj gudački instrument bio sličan, ako ne i isti kao i „engleska violeta” o kojem je pisao i Leopold Mocart. 

Kada je komponovanje u pitanju, po rečima Kastručijevog savremenika i hroničara muzičkog života Evrope, Čarlsa Bernija, dela ovog autora otkrivaju „genijalnog stvaraoca koji dobro poznaje svoj instrument i njegove mogućnosti”. Opus Pjetra Kastručija sadrži sonate i končerta grosa pisana primarno za violinu, kao i dela za flautu i čembalo. Od toga su publikovane i sačuvane dve zbirke solo sonata za violinu i baso kontinuo, kao i opus broj 3 koji sadrži 12 končerta grosa.
Autorka: Saša Tošković