Muzika u Torinu u doba prosvećenosti

Večerašnju emisiju započinjemo predstavljanjem stvaralaštva torinskog kompozitora i violiniste Đovanija Lorenca Somisa. Rođen u ovom gradu 1688. godine, Somis je prvi deo svoje karijere, do 1724. godine proveo u Rimu i Bolonji, gde je bio primljen u Filharmonijsko društvo i gde je takođe učio veštinu slikarstva. Nakon što je stupio u službu na dvoru u Torinu, Somis je održavao veze jedino sa Parizom, i to zahvaljujući vezama savojskih prinčeva sa francuskom prestonicom i njenom institucijom Duhovnih koncerata. Objavio je tri zbirke sonata za violinu i violončelo, kod izdavača u Rimu i Parizu, a komponovao je i koncerte za violinu i simfonijsku mužiku.

Đovani Batista Vioti smatra se najuticajnijim italijanskim violinistom-kompozitorom u generacijama između Tartinijeve i Paganinijeve, kao i poslednjim velikim predstavnikom klasične Korelijeve violinske škole, a njegovo stvaralaštvo umnogom je oblikovalo violinizam 19. veka. Rođen u siromašnoj porodici u pijemontskom selu Fontamento Po 1755, Vioti je sa jedanaest godina došao u Torino, gde će mu učitelj biti Gaetano Punjani, koga je u Korelijevu školu uveo drugi torisnki kompozitor, Đovani Batista Somis, dve godine stariji brat Lorenca Somisa. Nakon pet godina rada u orkestru kraljevske kapele u Torinu, na mizernoj plati, Vioti je sa dvadeset i pet godina krenuo na turneju sa Punjanijem i više se nikad nije vratio u savojsku prestonicu: njegova bogata karijera bila je, naime, pre svega vezana za Pariz i London.

Autor Srđan Atanasovski
Urednica Sanja Kunjadić