Muzej zvuka – Dela Metjua Loka

Rođen pre tačno 400 godina, 1622, Metju Lok je spadao među najbolje engleske kompozitore 17. veka, iako je ostao u senci svog naslednika, Hernija Persla. Pretpostavlja se da je rođen u blizini Eksitera, te da je kao dečak postao horista u gradskoj katedrali u kojoj mu je učitelj bio Edvard Gibons, brat Orlanda Gibonsa. Kao svedočanstvo Lokovog prisustva u horu katedrale, na zidu iza orgulja ostalo je urezano njegovo ime uz godinu 1638. Kako je kralj Čarls I od Eksitera načino bazu svojih snaga tokom građanskog rata, pretpostavlja se da je Lok postao član njegove svite, te da je pratio kralja tokom putovanja u Francusku i Holandiju. U ovom periodu, Lok je najverovatnije prihvatio katoličanstvo, a kao dokaz ove tvrdnje navodi se kopija latinskih moteta koju je zapisao u to vreme.

Tokom perioda Restauracije, Lok je postao vodeći engleski kompozitor, jer su autori starije generacije ili umrli tokom interegnuma, ili su bili na zalasku stvaralačih snaga. Lok je imenovan za kompozitora u kraljevoj privatnoj muzičkoj kapeli u Vajtholu, te iz ovog perioda potiču njegove dve najpoznatije zbirke svita pod nazivom Broken konsort, prema ansamblu u kojem su bile violine, viole i kontinuo. Ovakva vrsta ansambala predstavljala je namernu referencu na tradiciju koja je postojala za vreme vladavine Čarlsa I, a koju je njegov sin ponovo ustanovio nakon dolaska na presto.

Pored aktivnosti na dvoru, Lok je takođe pisao i za Londonska pozorišta, komponujući maske, muziku za pozorišne komade, ali i hibridne forme koje će najaviti buduća Perslova ostvarenja. Lok je umro 1677. godine a upravo je Persl napisao elegiju u njegovu čast, pišući „Na vesti o smrti vrednog prijatelja gospodina Metjua Loka, kakva nada ostaje za nas sada kada je on otišao?"

U večerašnjoj emisiji slušaćete dela iz Lokove zbirke Flet konsort koja je bila posvećena istaknutoj katoličkoj porodici Kembel iz Herefordšira. Ovo je relativno nekoherentna zbirka, nema jasan sled tonaliteta, niti konzistentan sled stavova, ali je svim kompozicijama zajedničko da su napisane za tri glasa, verovatno prilagođene izvođačkoj praksi u domu Kembelovih.

Urednica emisije: Ivana Neimarević