Transmisija zvuka – 3D koncert

Ovaj koncert organizovan je u okviru proslave petnaest godina rada ansambla, koji je od samog početka posvećen očuvanju i prezentovanju srpske umetničke muzike za kamerne orkestre. Za ovu priliku poručene su tri kompozicije za duo harmonika i kamerni orkestar od naših autora: Vladimira Trmčića, Milice Ilić i Matije Anđelkovića. 

Mlađa generacija kompozitora često pribegava korišćenju novih zvučnih resursa, pre svega elektronskoj muzici, a rado se upušta i u eksperimentisanje sa zvukom u prostoru, kao i drugačijem uspostavljanju odnosa izvođača i publike. Po rečima Radeta Pejčića, umetničkog direktora i dirigenta Kamernog orkestra „Ljubica Marić", u razgovoru sa mladim, ali afirmisanim harmonikašima Lukom Lopičićem i Mirkom Jevtovićem, došli su na ideju da njihov instrument predstave na nov i neuobičajen način. Želeli su da istaknu sve specifičnosti kolorita harmonike, kako u čisto zvučnom smislu, tako i rasporedom izvođača u koncertnom prostoru. U tom smislu, odlučili su da zvuk bude direktno usmeren na publiku iz svih pravaca u specifičnoj zvučnoj transmisiji između izvođača koji se tokom nastupa kreću kroz prostor. U ovom slučaju, to je bila zanimljiva unutrašnjost beogradske Katedrale. Svakoj od tri poručene kompozicije prethodili su stavovi iz ciklusa Susreti Uroša Rojka. Delo je napisano 2017. godine za Duo Furiozo, a čini ga 6 fiksiranih i 10 nefiksiranih stavova. Karakteristično je da su muzičari tokom izvođenja fizički udaljeni jedan od drugog i samo se povremeno i na kratko sretnu.

Koncert Transmisija zvuka – 3D koncert otvoren je šestim stavom ciklusa Susreti, Uroša Rojka, a potom je usledila i kompozicija Hipnos, onirizam za kamerni orkestar Vladimira Trmčića. Programsko uporište autor nalazi u starogrčkoj mitologiji i to u liku Hipnosa - boga sna, odnosno muzički pokušava da oslika onirično stanje polusna i čoveka zarobljenog u Hipnosovom večitom sumraku. Usledio je sedmi stav iz ciklusa Susreti Uroša Rojka, a potom i ostvarenje pod nazivom Strah Milice Ilić. Kompoziciju karakteriše izgrađen muzički jezik mlade autorke kojim uspešno spaja uskovitlani muzički tok sa krhkim tkanjima ljudskog unutrašnjeg emotivnog sveta.

Do kraja ovog nastupa, solisti i ansambl izveli su osmi stav iz ciklusa Susreti Uroša Rojka, a potom kompoziciju Zurenja Matije Anđelkovića. Autor je svoju pažnju usmerio ka istraživanju suptilnih promena u muzičkom toku baziranom na variranju. Dinamički slojevi na različite načine senče muzički prostor, a sam naziv, po rečima Anđelkovića, dolazi iz čovekove potrebe da ponekad zaustavi vreme i porstor i jednostavno zuri. Deca upravo na taj način otkrivaju svet. U ovom slučaju, kompozitor vrlo sporim promenama u muzičkom toku želi da razigra slušaočevu maštu u zaustavljenom vremenu i zaustavljenoj slici prilikom zurenja.

Urednica emisije: Marija Vuković