Kompozitor meseca – Tomazo Albinoni

Početkom 18. veka, scenska dela ovog italijanskog baroknog kompozitora počela su da se izvodi i u drugim italijanskim gradovima, a ne samo u njegovoj rodnoj Veneciji. Tako je Albinonijeva opera Rodrigo u Alžiru izvedena u Napulju 1702. godine. Nakon toga, odlazi u Firencu, kako bi predvodio izvođenje svoje nove opere Grizelda, a pretpostavlja se da je u ovom gradu proveo određeno vreme, komponujući operu Aminta, izvedenu godinu dana kasnije. S obzirom na to da je posedovao ogroman talenat za melodiju, zbog čega je bio najviše tražen kao operski kompozitor, Albinoni je bio veoma svestan žanra koji je pisao u pogledu tretmana melodijske linije i forme. Uspešno ostvarena ravnoteža između oblika i sadržaja najbolje je prikazana u delima njegove, kako istoričari muzike navode, rane zrelosti, poput Baleta a tre iz opusa 3, koji su objavljeni 1701. godine.

Kao što smo pomenuli u prethodnoj emisiji, instrumentalna muzika za manje ansamble i svetovna vokalno-instrumentalna muzika – opere i solo kantate – bila su njegova dva glavna područja delovanja tokom celog života. Prvu zbirku kantata opus 4 Albinoni je objavio 1702. godine i posvetio kardinalu Frančesku Mariji de Mediči. U njoj se nalazi dvanaest kompozicija napisanih u alternaciji za sopran i alt uz baso kontinuo. Tekstovi anonimnih autora (za koje se pretpostavlja da ih je napisao sam kompozitor), govore o ljubavnim jadima, uglavnom pozivajući se na sudbinu ili Kupidona, uz pastoralne reference. Albinonijev muzički odgovor na ovu arkadijsku poeziju je sveopšte raspoloženje koje prati pomenute stihove, dubina izraza i bogatstvo muzičkih formi. Duge melodijske linije smenjuju se sa kratkim instrumentalnim fugatima i plesnim formama, uz bogat kontrapunktski rad.

Autorka emisije Jelena Damjanović