Preporuka za film „Vreme prvih" Dimitrija Kiseljova

Radnja filma "Vreme prvih" (2017), reditelja Dimitrija Kiseljova, dešava se šezdesetih godina, u vreme Hladnog rata i „bitki“ između Sjedinjenih američkih država i Sovjetskog saveza na svim frontovima, pa tako i na polju osvajanja svemira. Snimljen prema stvarnim događajima, film koji je dostupan na "Jutjubu" (pod nazivom „Vreme pionira“),a prikazuje prvi izlazak čoveka u otvoreni svemir, koji se odigrao 1965. godine, u misiji broda "Voshod 2".

Glavni likovi su kosmonauti i vojni piloti Aleksej Leonov (Jevgenij Mironov) i Pavel Beljajev (Konstantin Habenski), koji sa sumanutom hrabrošću kreću na put neizvesnosti. Ova istorijska i avanturistička drama je krcata obrtima, napetim iščekivanjima i uzbuđenjima zbog ishoda akcije, ali i poezijom u povremenim fleš-bekovima, Leonovljevim sećanjima na detinjstvo, kada je ogromnim očima gledao u beskrajno nebo prepuno zvezda.

Pandan brojnim američkim produkcijama o odlasku u svemir Apolo 13 ili Prvi čovek, ovaj film donosi dragocen pogled iz drugog, sovjetskog ugla. U vezi sa tim, u radnju su dodati fini začini, kao što je duhoviti pokušaj astronauta da utole glad borščom iz tube, u kosmičkom prostoru bez sile gravitacije, pa boršč lebdi po brodu umesto da stigne do njihovih usta.

Kvalitet filma suštinski grade autentični likovi, prevashodno Leonov, koji je neustrašiv bez granica. To se objašnjava i istorijom njegove porodice, golgotama koje su preživeli tokom Drugog svetskog rata, što je Leonova učinilo čvrstim i neumoljivo hrabrim.

"Za mene više ne postoji vanredna situacija", rekao je Leonov svom kolegi. Ta hrabrost ga čini pomalo luckastim, detinjastim, što se, između ostalog, uklapa u njegove markantne umetničke crte. Leonov je i slikar, što se u više navrata ističe u filmu (kosmonaut Leonov je bio konsultant na filmu).

Na primer, u njegovoj porodičnoj svakodnevici, dok slika sa porodicom, ili tokom svemirskog puta, kada u jeku drame crta kosmičke prizore koje je video, nastojeći da ih umetnički ovekoveči. Tom prilikom otkriva kolegi Beljajevu da se u studentskim danima dvoumio između upisa na Likovnu i Pilotsku akademiju, i da je bolja stipendija presudila da ode u pilote.

Leonovljeve umetničke crte su prisutne i u njegovom divljenju lepoti Zemlje, kada sa neba posmatra prirodu, oduševljavajući se Volgom, i dišući tada punim plućima. On je veliki maštar, što se otkriva i kroz pomenute fleš-bekove u detinjstvo, kada je bio izgubljen i sam u šumi, odakle je bez straha gledao u zvezde, možda predosećajući svoju budućnost.

A specifičnost karaktera Leonova pokazuje da je priroda umetnika i kosmonauta, kao pionirskog istraživača svemira, veoma bliska.

Umetnost je takođe put u nepoznato, bezrezervna težnja za osvajanjem neosvojivog, za pomeranjem granica tela i duha.