Olimpijin košarkaški vodič kroz Beograd - od Koraća, preko Željka, do Jokića i Milojevića

Košarkaši Partizana ugostiće večeras od 20.30 ekipu Olimpije iz Milana u 10. kolu Evrolige. Biće to još jedan okršaj evropskih velikana i dvojice najtrofejnijih trenera Starog kontinenta - Željka Obradovića i Etorea Mesine.

Na dan utakmice klub iz Milana objavio je na zvaničnom sajtu opširan tekst o košarkaškoj istoriji Beograda, najvažnijim dvoranama u glavnom gradu Srbije i legendarnim igračima i trenerima koji su stvarali jugoslovensku i italijansku košarku. Uz neophodne korekcije, tekst prenosimo u celosti.

Koreni srpske košarke, na tragu Radivoja Koraća

Nekoliko kilometara od "Beogradske arene", u kojoj će se Olimpija danas petnaesti put u svojoj istoriji sastati sa Partizanom, pred 20.000 gledalaca, nalazi se mnogo manja sportska hala, ali sa mnogo važnijim imenom - Hala "Radivoj Korać".

U dvorani koja leži na suprotnoj strani reke Save od najveće hale u prestonici Srbije igraju se utakmice istorijskog kluba OKK Beograda. U OKK-u su igrali i radili kao treneri Bora Stanković i Aca Nikolić, tako da se počeci kluba poklapaju sa košarkaškim počecima u bivšoj Jugoslaviji.

Korać je bio najznačajniji igrač tog tima od kraja pedesetih do šezdesetih godina, zajedno sa Trajkom Rajkovićem, koji će u Italiji nositi dresove Livorna i Venecije. Čak je i Bogdan Tanjević kao mladić igrao u OKK Beogradu zajedno sa Koraćem i Rajkovićem.

Rajković je postao najbolji strelac u Italiji neposredno pre nego što ga je zamenio Radivoj Korać. Obojica su, kao što je bio slučaj tih dana, došli u Italiju u svojim tridesetim. Korać je igrao u Padovi, ali je prethodno godinu dana proveo u belgijskom Liježu.

Pre toga su OKK Beograd vodili do četiri titule prvaka Jugoslavije. Korać je sa reprezentacijom osvojio šest medalja, uključujući i srebro na Olimpijskim igrama 1968. godine. Ubrzo nakon toga izgubio je život u saobraćajnoj nesreći kod Sarajeva 1969. Rajković je preminuo 1970. od srčanog udara.

Nakon što je tragično nastradao vrlo mlad, u okolnostima sličnim onima u kojima je Dražen Petrović izgubio život 1993. godine, Korać je postao svojevrsna ikona i mit srpske košarke, ali nije imao samo efekat Džejmsa Dina.

Korać je bio zaista neverovatan igrač, napadač visok 1,95, koji je sedam puta zaslužio titulu najboljeg strelca Jugoslavije. I dalje drži rekord po broju poena u međunarodnim takmičenjima jer ih je postigao 99 u pobedi OKK Beograda nad Alvikom iz Stokholma u Kupu šampiona 1965. godine. Treći put u istoriji OKK je stigao do polufinala, gde ga je zaustavio Real Madrid.

Kada je stigao u Italiju, Koraća su nazvali "gospodar 99 poena". Pre desetak godina u Srbiji su snimili i film koji će ispričati priču o njemu. Ono što mit o Koraću čini još fascinantnijim je činjenica da je igrao košarku u Beogradu, ali je poreklom iz Sombora, odakle je i trostruki MVP NBA lige Nikola Jokić.

Zbog svoje istorije i košarkaške kulture, Beograd je neizbežno bogat pričama. Stari "Pionir" danas nosi ime po profesoru Aci Nikoliću, koji je bio trener u Padovi, a potom i u Varezeu, timu koji je vodio u tri uzastopna plej-ofa protiv Olimpije između 1971. i 1973 godine.

Nikolić je bio i mentor tada 31-godišnjem Željku Obradoviću u sezoni 1991/92. koja je završena evropskom titulom Partizana. Crno-beli su na fajnal-foru u Istanbulu u polufinalu pobedili Olimpiju, koju je tada predvodio Majk D'Antoni. Lako je primetiti kako se priče velikih klubova i velikih ličnosti prepliću jedna sa drugom.

Olimpija je u Beogradu trenirala i u dvorani Mege, kluba koji je u poslednjih deset godina iznedrio NBA igrača jednako, a možda i više nego vrhunski američki koledži poput Djuka, Kanzasa ili Kentakija, uključujući Nikolu Jokića.

Na ulazu se nalazi "Draft zid" koji slavi sve draftovane igrače Mege. Na jednoj strani su ogromne fotografije sada NBA košarkaša, među kojima su centar Klipersa Ivica Zubac i igrač Majami hita Nikola Jović.

Druga strana je posvećena Dejanu Milojeviću, nekadašnjem igraču koji je, pošto je postao trener, početkom godine preminuo od srčanog udara dok je radio za Golden Stejt voriorse kao član stručnog štaba.