Umetnost interpretacije – An Gastinel

An Gastinel je rođena 1971. godine u porodici muzičara - njen otac je bio kompozitor, a majka profesorka klavira, pa je muzika bila deo njene svakodnevice od najranijeg detinjstva. Violončelo je počela da svira sa samo četiri godine, fascinirana instrumentom svoje starije sestre, dok je uporedo učila klavir i obou. Sa samo 10 godina je prvi put nastupila na televiziji kao solistkinja sa orkestrom, a već iduće godine je bila primljena na Nacionalni konzervatorijum u Lionu. Nakon sticanja diplome, školovanje nastavlja na Konzervatorijumu u Parizu, te se usavršava radeći sa velikanima kao što su Janoš Starker, Pol Tortelije i Jo-Jo Ma. Posebno važna za nju je bila Starkerova kritika njenog držanja tela, što ju je navelo da potpuno redefiniše svoj fizički odnos sa instrumentom i koji sama danas smatra prekretnicom u svojoj karijeri.

An Gastinel je na evropsku pozornicu stupila 1990. godine kada je predstavljala Francusku na Evrovizijskom takmičenju mladih muzičara u Beču. Usledili su visoki plasmani i nagrade na velikim međunarodnim takmičenjima u Sheveningenu, Pragu, kao i prestižnom konkursu „Rostropovič“ u Parizu.

Tokom tridesetogodišnje karijere nastupala je u najznačajnijim svetskim dvoranama sarađujući sa dirigentima i muzičarima poput Jehudija Menjuhina, Mstislava Rostropoviča, Kurta Zanderlinga i Pava Jervija.

Kao priznanje za njen doprinos francuskoj kulturi, Marta Kazals-Istomin, udovica čuvenog Pabla Kazalsa, odabrala je upravo An Gastinel da 1997. godine, tokom godinu dana, svira na Kazalsovom legendarnom violončelu graditelja Matea Gofrilera. Danas ona nastupa na izuzetnom instrumentu Karla Đuzepea Testorea iz 1690. godine.

Pored živih nastupa i studijski snimci ove umetnice su osvajali kritiku i publiku. Objavljujući najčešće za izdavačke kuće Naiv i La dolče Volta, dobila je najznačajnija nacionalna priznanja, a posebno se ističu snimci Betovenovog Trostrukog koncerta uz Nikolasa Angeliča i Gila Šahama, kao i kompletna Betovenova trija iz 2020. godine, koji su dobili najviša priznanja francuske kritike - „Choc“ i „Diapason d'or“.

Kuriozitet je da An Gastinel drži jedinstven rekord kao jedina muzičarka koja je osvojila nagradu Victoires de la Musique u sve tri klasične kategorije: kao „mladi talenat“ 1994, zatim za „Najbolji snimak godine“ 1995, te kao „solista godine“ 2006.

Ova umetnica je aktivna i kao kamerni muzičar, redovno sarađujući sa pijanistkinjom Kler Dezer, violinistom Gilom Šahamom, kao i sa kvartetom Ermes i ansamblom Francuska violončela.

Pored aktivnog koncertiranja, An Gastinel se posvetila pedagogiji. Od 2003. godine radi kao profesorka violončela na svom matičnom konzervatorijumu u Lionu, a od 2022. predaje i na Muzičkoj akademiji Žaruski.

U emisiji ćete čuti kako An Gastinel svira dela Žaka Ofenbaha, Sezara Franka, kao i Koncert za violončelo Roberta Šumana. Kritičari su istakli njenu tehničku stabilnost i kontrolu nad gudalom, kao i besprekorno izvođenje kadence u trećem stavu. Njen pristup ovom delu je uzdržan i fokusiran i kako to primećuje kritičar magazina Bibisi mjuzik, predstavlja „odličan kontratekst, na primer, dramatičnom i burnom izvođenju Miše Majskog, jer vraća kompoziciju u okvire Šumanovog "unutrašnjeg sveta snova".

Urednica emisije: Ivana Neimarević