Majstori baroka

Album je zasnovan na operskim delima, inspirisanim pričom o danskom kraljeviću Hamletu, a u središtu svega se nalazi libretista Apostolo Zeno i njegov komad Hamlet/Ambleto koji je, u saradnji sa pesnikom Pjetrom Parijatijem, nastao 1705. godine u Veneciji. Ovaj tekstulani predložak nije imao nikakvih dodirnih tačaka sa Šekspirovim Hamletom, već se bazirao na originalnoj priči o danskom kraljeviću sačuvanoj u hronici pod nazivom Gesta Danorum istoričara Saksa Gramatikusa iz 12. veka, a koje predstavlja jedno od ključnih dela koja osvetljavaju dansku istoriju, kulturu i nordijsku mitologiju. Vilijem Šekspir se, kao i Zeno, poslužio ovim izvorom za svoje istoimeno ostvarenje.  

Radnja se odvija u Danskoj, gde kralja Horvendilusa izdajnički ubija njegov rođeni brat Fengo, kako bi zauzeo presto i oženio se njegovom ženom Gerutom. Sin ubijenog kralja, Amletus, koji je inspiracija za junaka Hamleta, kako bi sačuvao život glumi da je mentalno oboleo, dok priprema osvetu. Fengo, sumnjajući na prevaru, šalje mu lepu dvorsku damu, a potom i majku Gerutu, kako bi ga naterao da se razotkrije. Međutim, Amletus uspeva da izbegne zamku, ubijajući i čoveka poslatog da ga špijunira. Tokom gozbe, napija sve plemiće, vezuje ih i pali palatu, da bi potom stigao do Fengovog šatora i ubio ga. Proglašava se novim kraljem Danske. 

Ovaj junak, oblikovan vekovima pre nego što je Šekspirov Hamlet stigao do Italije, postaje osnova za sve operske arije koje se nalaze na ovom albumu. Gasparini, Skarlati i Karkani grade svojevrsne muzičke svetove u kojima se Hamlet skriva, glumi i osvećuje svojim protivnicima, podržan muzičkom dramaturgijom koja naglašava psihološka i emotivna stanja svakog lika.

Tokom 18. veka, ovaj libreto je korišćen u tri različita konteksta, od kojih nijedan nije sačuvan u celosti. Prvi na scenu stupa Frančesko Gasparini, čiji je Hamlet postavljen u venecijanskom Teatru San Kasijano 1705. godine, sa čuvenim kastratom Nikolom Grimaldijem kao protagonistom. Sledeći kompozitor koji je upotrebio Zenov libreto bio je Domeniko Skarlati, koji je Hamleta postavio u Rimu 1715. godine. Nakon toga, usledila je pauza, da bi 1742. godine Đuzepe Karkani priredio svoju verziju Hamleta. 

Autorka: Saša Tošković.