Vinčenco Belini: Norma

U glavnim ulogama nastupaju Federika Lombardi kao Norma, Vasilisa Beržanska kao Adalđiza i Huan-Dijego Flores kao Polione. Ildebrando D’Arkanđelo je Orovezo, Ana Bondarenko je Klotilda, dok je Hiroši Amako, Flavio. Horom i orkestrom Bečke državne opere diriguje Mikele Marioti.

Operom Norma, na libreto Feličea Romanija, otvorena je sezona milanske Skale 1831. godine. Tada je glavnu ulogu tumačila primadona Đudita Pasta, pevačica izuzetne izražajnosti i virtuozne vokalne tehnike, koja je smatrana i posebno uspešnom glumicom. Norma je uloga koja od solistkinje zahteva navedeni trostruki angažman – ekspresivni, virtuozno-pevački i dramski, tako da od prve postvake do danas, ona se smatra jednom od najviših lestvica sopranske, operske, literature. Nije ni čudo da je u moderno opersko doba, najpoznatija Norma, čije su interpretacije obeležile drugu polovinu XX veka, bila Marija Kalas. Glavna junakinja treba da prikaže veliki raspon emocija: konflikt između privatnog i javnog, majčinske ljubavi, prijateljstva, ljubomore, ubilačkog poriva i opraštanja. Poznata je opaska nemačkog soprana Lili Leman da je pevanje sve tri Brunhilde iz Vagenrovog Ringa u toku jedne večeri manje stresno od pevanje jedne Norme.

Romantičarski siže koji tretira neprijateljski odnos Gala i rimskih zavojevača, postavlja glavnu junakinju u dvostruku ulogu zaljubljene, izdane žene i sveštenice koja treba da pomogne svom podjarmljenom narodu. Ovo je opera čiji se muzički tok plete oko odnosa časti i dužnost, ljubavi prema zemlji i romantične ljubavi, opera visokog dramatskog patosa i gotovo sakralne atmosfere Norminih molitvi, koja je većini operskih slušalaca najpoznatija po ariji Kasta diva. Zanimljivost vezana za ovu izuzetno tešku ariju je i to da je ona transponovana za ceo stepen niže već na dan premijere. U našem dobu jedino su Džoan Saterlend i Edita Gruberova pevale Kasta divu iz originalnog tonaliteta autografa.

Urednica Ksenija Stevanović