Antologija srpske muzike

Pesme i horske kompozicije Josifa Marinkovića

U srpskoj umetničkoj muzici romantičarskog doba, dvojica najznačajnijih kompozitora – Stevan Stojanović Mokranjac i Josif Marinković – nalazila su se na suprotstavljenim ideološkim pozicijama. Dok je Mokranjac nastojao da nacionalni stil izgradi na osnovama autentične folklorne baštine, Marinković je, koristeći se lirikom značajnih pesnika srpskog romantizma, ovu građu muzički obrađivao jezikom oslobođenim nacionalnih atributa. Kada je, pak, svoje stvaralaštvo bojio nacionalnim rukopisom, činio je to pisanjem u duhu folklora, dok je svega nekoliko dela zasnovao na njegovim obradama. Dihotomija stvaralaštva dvojice utemeljivača srpske umetničke muzike imaće dalekosežne posledice, prenoseći se na mlađe generacije kompoizitora koji su sopstvene pozicije zauzimali birajući između dva uspostavljena modela.

Marinkovićevo stvaralaštvo u domenu žanra solo pesme, kao i na polju horske muzike preovlađujućeg lirskog senzibiliteta, stilski korespondira sa ostvarenjima evropskih ranoromantičarskih kompozitora. Marinković je majstor poniranja u psihološka stanja koja ovaploćuje muzikom dubokog emocionalnog tonusa. Njegov kompozicioni stil vokalne muzike zasniva se na poštovanju korektne delkamacije teksta, a solističke deonice oblikuje u razvijenim arioznim volumenima.

Autori Stefan Cvetković i Ksenija Stevanović

Antologija srpske muzike

Програмска шема

Коментари