Krv nije voda – veliki broj ljudi italijanskog porekla turistički se vraća korenima

Kako starimo približavamo se sve više familiji i korenima tako da nije čudno što je želja onih koji su rođeni i odrasli u Americi, Kanadi ili Australiji, Brazilu i Argentini, da posete mesta iz kojih potiču njihove bake i deke i njihovi roditelji.

Na taj način se ujedinjuje želja za upoznavanjem vlastitog porekla sa kulturom i nostalgijom.

Poznate ličnosti italijanskog porekla

Često je moguće čuti da neki poznati glumac ili pevač rođen i odrastao u Americi ima italijanske korene. Dovoljno je podsetiti se Madone čije ime Madona Luiza Veronika Čikone već ukazuje na njene korene. Naime, iako je ona rođena u Americi njen otac Silvio Čikone je poreklom iz Italije. Njegovi roditelji su se 1919. godine doselili u Ameriku iz mesta Pačentro u provinciji Akvila.

Isto važi i za Lejdi Gagu čije pravo ime je Stefani Džoen Anđelina Đermanota. Naime, njen otac je Sicilijanac, rođen u blizini Mesine. Bruk Šilds je sa majčine strane poreklom iz Italije, naime njena baka se zvala Marina Torlonia koja je bila ćerka jednog italijanskog princa.

Tu je i Robert de Niro čiji preci potiču iz Kampobaso, Molize dok je zvezda serije Grejs anatomi, Elen Pompeo italijanka po ocu. Njen deda je iz Avelina.

Deda glumca Leonarda di Kaprija, Salvatore di Kaprio, emigrirao je u Ameriku iz Kazerte, dok deda sa očeve strane Džona Travolte, potiče iz Palerma. Majka glumice Suzan Sarandon, Leonora Marija Krišone, ćerka je Đuzepea Krišonea iz Raguze i Anite Rigali iz mesta Luka.

Deni Devito potiče iz porodice iz Potence, Nikolas Kejdž se zapravo preziva Kopola i potiče iz Bazilikate, a Bredli Kuper je, po majčinoj strani Italijan. Deda mu je bio policajac iz Napulja, a baka iz Abruca.

Tu su i Al Pačino čiji su roditelji poreklom iz Italije, tačnije iz Mesine i Palerma. Martin Skorseze ima sicilijansko poreklo, a njegovi baka i deka su iz Palerma. Poreklom su iz Italije i Frenk Sinatra, Anđelika Hjuston, Stiven Tajler kao i glumac Stenli Tući.

Turistički vodiči u potrazi za korenima

Tomazo Misiano, turistički vodič u Kalabriji se godinama bavi baš ovom vrstom turizma i za medije je izjavio da osobe koje žele da posete mesta iz kojih potiču njihovi preci misle da će videti kuću kakvu su videli na slikama u albumu ali da u stvarnosti to često nije tako.

„Često me kontaktiraju rečima da znaju kako su se zvali njihovi preci i gde su živeli, ali da nemaju druge informacije i ja sam taj koji treba da složi sve delove slagalice. Prvo uradim pretragu u državnoj arhivi kao i u crkvenoj. A to već nije lak posao jer imamo i pitanje privatnosti. Državna arhiva čuva i podatke do jednog određenog datuma a zatim moram da odem u opštinu i pregledam registarske knjige ne bih li proverio da li se podaci podudaraju. Ono što me često pitaju jeste da li je neko iz porodice živ jer žele da ga sretnu. To je već nemoguća misija jer u opštini neće da mi daju takve podatke pošto se radi o živim osobama i ja samostalno ne mogu da konsultujem registar“, navodi Misiano.

Kako do turizma u potrazi za korenima

Dakle turizam u potrazi za sopstvenim korenima nije baš tako jednostavan i to je takođe i pitanje kojim se bavi i ministarstvo u želji da uniformiše ovu materiju sarađujući sa opštinama.

Postoji i sajt predaka ministarstva kulture ne bi li se na ovaj način raširila ogromna dokumentacija kako registraskog tipa tako i genealoškog što je izuzetno važno za potragu. Nažalost, mnoge opštine još uvek nisu registrovale svoju dokumentaciju na ovaj sajt.

U Americi već godinama postoje agencije koje rade istraživanja o poreklu zainteresovanih osoba. Prvo je potrebno proveriti da li je prezime pravilno napisano, jer emigranti često nisu znali da izgovore svoje prezime na pravilan način te su pisani na pogrešan način. Vrlo često su izgovarali na engleski način ne bi li sakrili italijanske korene. Postoje i rupe u generacijama jer mnogi nisu dugo pričali o svom poreklu.

Tomazo Misiano je takođe ispričao da često lično odlazi u određena mesta te razgovara sa najstarijim stanovnicima u barovima, onima koji su ti koji čuvaju istorijsku memoriju mesta. „Kada uspemo da ujedinimo porodice često se radi o velikoj fešti, neverovatno je koliko ti ljudi liče jedni na druge. Sve je vrlo emotivno“ kaže Tomazo.

Projekat italijanskog ministarstva kulture

Ove godine je italijansko ministarstvo kulture izdvojilo ekonomska sredstva radi finansiranja turizma u potrazi za sopstvenim korenima. Osnovane su kooperative i organizacije koje uključuju eksperte koji vrše pretrage kao i turističke vodiče, čitava mreža čiji je cilj da promovišu ovu vrstu turizma.

Ministarstvo kulture zajedno sa Ministarstvom inostranih poslova i međunarodne kooperacije ima nameru da se detaljno posveti ovoj vrsti turizma jer je na taj način moguće i oživeti ona mala mesta koja su sada napuštena na jugu Italije.

Naime, klasičan turizam se koncentriše na već poznata i izuzetno posećena mesta dok se ova vrsta turizma koncentriše na mala, nepoznata mesta u kojoj istorija ima mnogo toga da ispriča i u kojoj mnogi koji su otkrili odakle potiču žele i da kupe kuću.

Jug Italije je poznat po velikim emigracijama u prošlosti a danas, generacijama posle, vidi povratak turista čije je poreklo upravo italijansko.