Šta su u poslednjih 100 godina mačvanskoj industriji i poljoprivredi doneli mostovi

Baš tu gde je Sava najšira, a gde su dereglije i čamci vekovima sa jedne na drugu stranu reke prebacivali i za trgovinu i za život, gvozdena spona spojila je Šabac sa novim putevima razvoja. Preko konstrukcije dobijene od Nemačke reparacije, i dugogodišnje građe, drumski saobraćaj krenuo je 1932. godine. Dve godine kasnije, preko izgrađene pruge sa dvorskim vozom i kraljem Aleksandrom Karađordjevićem, otvoren je prvi drumsko železnički most, most princa Tomislava. Ime se nije zadržalo, ali se zadržala vezanost grada za gvozdenu konstrukciju, simbol prosperiteta, ali i stradanja građana.

Naziv stari i samo za železnički saobraćaj, dobio je skoro pola veka kasnije, 70-ih godina sa gradnjom nove drumske spone. Iz Hemijskog giganta "Zorke", novizgrađenim mostom brže su širom sveta odlazili džakovi đubriva čuvene "tri 15-ice" i najčistiji cink, a uz "Zorku" grad se gradio i ubrzano razvijao. Tzv novi zabeležio je i privredni prosperitet i krah hemijske industrije i bio jedina putna spona preko reke ka Sremu, više od pola veka. Od prošle godine na Savi i najnoviji most. Spona je 2 obale, ali i auto puta Ruma-Šabac, i buduće brze saobraćajnice ka Loznici. Treća saobraćajna veza preko reke, nova šansa za brzi tranzit i privredni promet. Industrijska zona od 600 ha, uz novu putnu infrastrukturu, spremna za nove hale i ulaganja.

“Prednost severozapadne industrijske zone je što je u tome što 288 ha je obuhvaćeno režimom slobodne zone, i između ostalog što je severozapadna industrijska zona povezana sa postrojenjem za prečišćavanje otpadnih voda, što je značajan benefit za investitore i privrednike koji u njoj posluju. Do sada je otkupljeno 85 parcela koje obuhvataju oko 460 ha, što je negde oko 2 trećine ukupne površine zone. Funkcioniše oko 36 firmi koje zapošljavaju preko 5.000 radnika i to u različitim granama industrije”, navodi Ana Marinković, iz agencije za lokalni ekonomski razvoj grada Šapca.

Od metaloprađivačke, građevinske, prehrambene do uslužnih delatnosti, zajednički interes u zoni za radnike, grad i investitore. Različiti proizvodi, različiti jezici i kulture. Šapčani se prilagodili japanskim, italijanskim, austrijskim, kineskim tehnologijama, a novi sugrađani domaćoj svakodnevnici.

“Volim Šabac i volim jagodu, volim pljeskavicu i volimo Sava reka, koji pored Šabac. Šabac zovu Čivijaši, ja ne znam šta je čivija”, naglašava Luo Nian, radnik "Mint" Šabac”.

U gradskom miljeu - višestruka simbolika, u razvojnom lancu - nedostajuća karika. Za nove hale u preostaloj trećini zone infrastrukturno opremljene po projektima koje je podržala EU, parcele po ceni od 12 evra po kvadratu uz Savu, i novi most, su šabačka dobrodošlica privrednicima.

“Nove saobraćajnice su kao preko potrebna čivija, očekujemo da se što brže zakotlja naš privredni točak”, zaključuje Ana Marinković.