Srbija pred velikim izazovom na Evropskom prvenstvu, Gonzales adut iz senke

Žrebom u danskom Herningu Srbija je svrstana u grupu A, u kojoj će se boriti protiv Nemačke, Španije i Austrije – tri selekcije sa različitim stilovima, ali sve sa izraženim ambicijama.

Iako je Nemačka tradicionalno jedan od favorita evropskih takmičenja, važno je napomenuti da ovoga puta neće igrati u svojstvu domaćina, što joj donekle umanjuje prednost koju je imala tokom šampionata 2024. godine, kada je upravo na svom terenu izgubila u polufinalu od potonjeg prvaka – Francuske.

Sa druge strane, Španija, trećeplasirana sa Olimpijskih igara u Parizu, predstavlja već poznatog protivnika – Srbija je s njom igrala u kvalifikacijama i ostvarila polovičan učinak, što može biti osnov za umereni optimizam.

Austrija, najmanje zvučno ime u grupi, plasman je obezbedila kao druga u kvalifikacionoj grupi sa Nemačkom, Švajcarskom i Turskom, ali njen kvalitet i borbenost ne smeju se potceniti.

Ulazak u glavnu rundu takmičenja obezbeđuju dve najbolje reprezentacije iz svake grupe. To znači da će Srbija morati da savlada Austriju i pokuša da iznenadi bar jednog od dva velikana – Nemačku ili Španiju – kako bi osigurala nastavak takmičenja.

Preliminarna faza traje od 15. do 21. januara, nakon čega sledi glavna runda, pa polufinala 30. januara i veliko finale 1. februara. Prvenstvo će se igrati u četiri grada: Berumu, Kristijanstadu, Herningu i Malmeu.

Srbija sa Gonzalesom u novi početak

Ključna novina za Srbiju pred ovo prvenstvo je dolazak novog selektora: Raul Gonzales će preuzeti nacionalni tim 1. jula 2025. godine. Trofejni španski stručnjak je u klupskoj karijeri ostvario niz zapaženih rezultata, pre svega sa Vardarom i PSŽ-om.

Poznat je po racionalnom, taktički preciznom stilu, fokusiranom na disciplinu, čvrstu odbranu i izgrađene sistemske napade. Osim tehničkog znanja, Gonzales je prepoznatljiv po smirenosti i sposobnosti da održi dobru atmosferu unutar tima i istovremeno probudi takmičarsku strast kod igrača.

Njegov dolazak u srpski rukomet mogao bi predstavljati prekretnicu – ne samo u taktičkom i tehničkom smislu, već i u načinu razmišljanja i percipiranja igre. Sa nešto više od pola godine za pripremu, Gonzales će imati vremena da izgradi jasnu viziju i uklopi tim, kombinujući iskusne igrače sa mlađim potencijalima, koji su se već poslednjih godina istakli u kvalifikacijama ili na turnirskim takmičenjima.

Srbija će na prvenstvu Evrope nastupiti po 14. put, a najveći uspeh ostvarila je 2012. godine, osvajanjem srebra na domaćem terenu. Prethodno je, kao SR Jugoslavija, 1996. osvojila bronzanu medalju. Poslednjih godina, rezultati su bili promenljivi, a upravo angažovanje Gonzalesa svedoči o želji da se napravi iskorak i prevaziđe dugogodišnja rezultatska stagnacija.

U celini gledano, Srbija ulazi u ovo takmičenje kao autsajder u teškoj grupi, ali ne i bez šansi. Ako novi selektor uspe da podigne igrački nivo tima i donese novu energiju, Srbija bi mogla da bude jedan od potencijalnih iznenađenja – ekipa koja, uz dobru atmosferu i prethodno valjane pripreme, može iznenaditi rivale i izboriti plasman u narednu fazu, a onda ništa nije nemoguće, pa čak ni završnica.